16-11-2007
Brief uit Australie.
Wijze brief uit Australië
Ze lopen ginder wel op hun hoofd, maar dat blijkt geen nadelige invloed te hebben op
hun hersens, integendeel.
Deze brief is hiervan wel het beste bewijs. Een man van wie de familie behoorde tot
de Duitse aristocratie was
voor WO2 eigenaar van verschillende grote landgoederen en fabrieken. Hem werd
gevraagd hoeveel Duitsers echte nazi's waren, en zijn antwoord kan u helpen om uw
houding tegenover fanatisme te bepalen.
'Heel weinig mensen waren echte nazi's' zei hij, 'maar heel veel Duitsers waren blij
met de terugkeer van de Duitse fierheid, en nog veel meer hadden het veel te druk
om er ernstig over na te denken.
Ik was een van diegenen die dacht dat de Nazi's niet meer dan een bende gekken
was. En voordat wij er erg in hadden waren zij baas over ons en was het einde van
mijn wereld gekomen.
Mijn familie verloor alles, ik belandde in een concentratiekamp en de geallieerden
vernietigden mijn fabrieken.
'Vandaag blijven 'experten' ons maar de oren van het hoofd zagen met deboodschap
dat de islam een godsdienst van vrede is, en dat de grote meerderheid van moslims
alleen maar vragen om in vrede te kunnen leven.
Alhoewel deze ongenuanceerde bewering misschien wel waar is, is ze totaal
irrelevant. Het is slechts meningsloos dons, bedoeld om ons een goed gevoel te geven
en om het spook van de, in de naam van islam,
wereldwijd oprukkende fanatici te verdoezelen.Het zijn inderdaad de fanatici die
oprukken. Het zijn de fanatici die betrokken zijn in alle 50 open oorlogen die
momenteel woeden op deze planeet. Het zijn de fanatici die in Afrika systematisch
christenen en ganse volksstammen afslachten en het continent in een islamitische
vloedgolf overspoelen. Het zijn de fanatici die bommen leggen, mensen voor het oog
van camera's onthoofden en eremoorden plegen. Het zijn de fanatici die de ene
moskee na de andere overnemen. Het zijn de fanatici die met zelotische ijver het
stenigen van verkrachte vrouwen en homoseksuelen verspreiden. De harde waarheid
is dat de 'vredelievende en stille meerderheid' geïntimideerd is en zwijgt.
Communistisch Rusland was vol van Russen die ook slechts in vredewilden leven,
maar toch zijn de Russische communisten verantwoordelijk voor de moord op 20
miljoen mensen. De vredelievende meerderheid was van nul en generlei tel. De grote
massa van de enorme Chinese bevolking was ook vredelievend, maar de Chinese
communisten zijn er toch in geslaagd om een duizelingwekkende 70 miljoen mensen
om te brengen.
De gemiddelde Japanner van voor WO2 was geen op oorlog kickende sadist. Maar
Japan moordde en slachtte wel zijn weg door Zuid-Oost Azië in een bloedige orgie
waarbij 12 miljoen Chinezen het leven lieten. De meeste stierven door het zwaard, de
schop en de bajonet.En wie kan de slachtpartijen in Rwanda vergeten? Zou men niet
kunnenzeggen dat de grote meerderheid van de Rwandezen 'vredelievend' was?

De lessen uit de geschiedenis zijn heel dikwijls ongelooflijk eenvoudig, op het botte
af, maar ondanks al ons redeneervermogen missen wij maar al te dikwijls de meest
in het oog springende waarheid:
Vrede-lievende moslims zijn irrelevant geworden door hun zwijgen. Vredelievende
moslims worden onze vijanden als ze de kiezen op elkaar blijven houden, want net
zoals mijn vriend uit Duitsland zullen ze op een goede morgen ontwaken om vast te
stellen dat de fanatici de zaak hebben overgenomen, en dat het einde van hun wereld
begonnen is. Vredelievende Duitsers, Japanners, Chinezen, Russen, Rwandezen,
Serviërs, Afghanen, Irakezen, Palestijnen, Somali's, Nigerianen, Algerijnen en vele
anderen zijn gestorven omdat de vredelievende meerderheid haar mond niet open
heeft gedaan tot het te laat was.
En wij, die deze ontwikkeling voor onze ogen zien gebeuren, moeten meer aandacht
schenken aan de enige groep die echt meetelt: de fanatici want zij zijn het die onze
manier van leven bedreigen.

En tot slot, en met het risico van beledigend over te komen, iedereen die twijfels heeft
over de ernst van de toestand en deze e-mail zonder meer verwijdert, draagt bij tot de
algemene passiviteit en laat het probleem alleen maar groeien. Draag bij tot de
bewustwording, zend hem door en blijf hem doorzenden. Laat ons hopen dat duizenden
over de ganse wereld hem zullen lezen, erover zullen nadenken en hem weer zullen
doorzenden.
Dag.