|
|

Indien Rasmussen werkelijk fout zou hebben gezeten, had de ploegleider hem niet aan de tour moeten laten meedoen. De verklaring van één enkele Italiaan zou de doorslag hebben gegeven om Rasmussen uit de tour de halen? Onzin!! De druk van de UCI werd te groot en daar is de Rooij onder bezweken. Wie zijn oor goed te luisteren heeft gelegd zal gehoord hebben, dat de huidige winnaar van de tour- Contador- bij de UCI zijn collega's heeft verraden. Daarvoor is hem dispensatie verleend en zo kon hij- ondanks dopinggebruik- toch vrij blijven van een schorsing en mocht hij ook de tour winnen. Dat een raswielrenner als Rasmussen niet uitsluitend de Bolletjestrui wilde, maar ook in staat bleek de Gele trui naar Parijs ter brengen, was een spaak in het wiel van de tourdirectie en de UCI: men had toch duidelijk de verrader Contador de overwinning beloofd. Dus moest er iets gebeuren. Onder die druk is ploegleider Theo de Rooij bezweken. Indien Rasmussen werkelijk fout zou zijn geweest, had zowel de tourdirectie als de UCI -tezamen met de ploegleider - Rasmussen niet moeten laten starten. Dat Rasmussen de tour zou gaan winnen was niet gepland, dus was ingrijpen geboden. Zonder ook maar een vorm van proces werd Rasmussen ontslagen. Wie het sprookje gelooft, dat het was vanwege zijn niet opsturen van de lijst, waarop stond waar hij zich de komende drie maanden zou bevinden, gelooft dan zeker ook nog in het bestaan van Sinterklaas. Ik heb altijd gedacht dat de FIFA de enige wereldsportorganisatie was, waar zware corruptie werd gepleegd. Helaas heb ik mij daarin vergist. Zodra de BOBO's de dienst gaan uitmaken in een sportbond, is corruptie onvermijdelijk. Bij alle voorgaande schandalen in de tour hebben de UCI en de tourdirectie een wat vreemde rol gespeeld. 1967. Na de dertiende etappe valt de Brit Tom Simpson dood van zijn fiets. Voor aanvang van de etappe had hij een cocktail van alcohol en amfetamine genomen. 1978.Na de zestiende etappe word de gele truidrager Michel Pollentier bij de dopingcontrole betrapt op manipulatie met zijn urinemonster. Hij wordt per direct van de tour uitgesloten. 1988. Na de zeventiende etappe word de Spanjaard Pedro Delgado betrapt op het gebruik van een middel om doping niet merkbaar te laten zijn. Aangezien hij op dat moment ook Gele truidrager was en het middel nog niet op de dopinglijst stond, mocht Delgado de Gele trui naar Parijs brengen. 1998 Bij een controle van de Belgisch Franse Douane ontdekt de politie in een auto van het team Festina een grote hoeveelheid doping. De gehele ploeg word uit de tour genomen. 2002 Aan het einde van de zesde etappe geeft een controle van de Spanjaard Igor Gonzales de Galdiano een verhoogde waarde van Salbutamol aan. Het Franse antidoping bureau spreekt zich uit voor een positieve dopingtest en wil de daarbij behoren maatregel. De UCI laat Galdiano verder rijden in de tour. 2006. Twee dagen voor de start van de tour worden negen wielrenners- daaronder Jan Ulrich en Ivan Basso- uitgesloten van tourdeelname. Zij zouden van de Spaanse arts Eufemaio Fuentes hun eigen bloed, dat geprepareerd zou zijn, hebben ontvangen. Vier dagen na het einde van de tour blijkt de winnaar -Floyd Landis - positief op testosteron te zijn getest. Zijn naam wordt geschrapt van de lijst met tourwinnaars. Een officiële uitspraak is nog steeds niet gegeven. 1999( deze heb ik speciaal tot het laatste bewaard). Lance Amrstrong wordt positief bevonden op een preparaat van Glucose en Kotikoide. De Amerikaan legt een recept van de doktor over, waarin hem zalf is voorgeschreven waarin deze spierversterkende middelen zijn verwerkt. In dat jaar wint Lance Amrstrong de Gele trui. Later- na de laatste tour zege van Lance Armstrong- zal men in het ingevroren bloed van 1999 sporen vinden van Epo. Ik heb nimmer getwijfeld aan mijn conclusie- en ook die van vele anderen- dat Lance Armstrong zijn 7 tourzeges te danken heeft aan doping. Na iedere rit, waarin hij een meer dan gewone prestatie moest leveren, stonden zijn ogen op een heel speciale manier. Hij kon dan ook niet, zoals bij ander ritten, direct de pers te woord staan. Dat de preparaten, die hij gebruikte om de tour te winnen, nog niet op de lijst van doping staan/ stonden, wil niet zeggen dat hij niets gebruikte. Hij heeft ook altijd in zijn verklaringen omtrent zijn eventuele doping gebruik gezegd: "Ik ben nooit op het gebruik van doping betrapt." Nooit hij gezegd: "Ik heb nooit iets gebruikt wat niet tot de normale voeding e.d. behoort." Voor mij staat vast dat Lance Armstrong zijn zeven tourzeges te danken heeft aan versterkende middelen of bloeddoping. Dat hij nimmer is betrapt op doping wil slechts zeggen, dat ten tijde van zijn overwinningen, deze preparaten nog niet op de doping lijst stonden. Ook het voortdurende geleuter van Armstrong over zijn overwinning op kanker is een halve leugen: hij is geopereerd aan prostaatkanker. Jaarlijks worden honderdduizenden mannen geopereerd aan prostaatkanker en leven dan gewoon verder. De operatie vanwege prostaatkanker is geen fenomeen, maar een gewone operatie. Wielrenners als Merckx, Hinault, Zoetemelk etc. hebben altijd gezegd: "Je kan de tour niet winnen op een sneetje bruinbrood en een kopje slappe thee." Of het nu toegestane of nog niet toegestane middelen zijn, ieder wielrenner in de tour gebruikt preparaten, die normaal niet in zijn lichaam thuis horen. In de tijden van ECHTE wielrenners, zoals Copi, Bartalli, Poulidor etc. werden er ook preparaten gebruikt om uithoudingsvermogen en spieren te versterken, maar was de controle op het gebruik van doping nog niet zo grondig als nu. Het wielrennen zal altijd het 'embleem' houden van: ze gebruiken iets om beter en sneller te kunnen fietsen. Dat is de waarheid maar men wil er niet aan bij de BOBO's. Verder is er ook in de tour van 2007 weer met twee- soms zelfs met drie- maten gemeten. Vinokourov wordt betrapt op doping. De gehele ploeg Astana wordt uit de tour gezet. Moreni wordt betrapt op doping en de gehele ploeg Cofides wordt uit de tour gezet. De Duitser Sinkewitz wordt betrapt op doping en uitsluitend hij wordt uit de tour gezet, de rest van de T-Mobile ploeg fietst leuk verder. Op alleen een bord spaghetti en een blikje Red BULL win je geen tour de France. Zeker niet in 2007 en dus ook niet in de volgende jaren. Ik ben benieuwd naar de Vuelta 2007( ronde van Spanje). Is er al doping die nog niet traceerbaar is? Zullen er weer renners zo dom zijn om EPO te gebruiken, of zullen er weer preparaten worden aangetroffen in het bloed van renners, waaruit blijkt dat dit een preparaat is dat doping verhult? " Je kan de Tour de Vuelta of de Giro( ronde van Italië) niet winnen op……. maar wel met middelen om de spieren te versterken en een middel om het uithoudingsvermogen op een hoog peil te houden!" Dat het niet altijd middelen zijn die verboden zijn, is een ander zaak. Dag. |
01-08-2007 |
Het is goed, dat deze tour voorbij is. Het is niet meer het spektakel, dat het in de jaren was van voor de aanhoudende dopinggevallen. Dat een ploegleider van een grote wielerploeg- want dat is de Rabo-ploeg- niet weet, waar zijn topklimmer zich bevindt, is een grote schande. Nu was Theo de Rooij als wielrenner altijd al middelmatig en helaas blijkt, dat hij ook als mens middelmatig is. |
Het peloton. |