koran

Hoewel ik een aanhanger ben van de koran zoals die door de Arabist Hans Jansen is
vertaald, wil ik ook anderen de ruimte geven om hun zienswijze te geven. Aangezien
het Profetisch perspectief een blad is dat niet door velen wordt gelezen hieronder
wederom een artikel uit het bovengenoemde blad geschreven door Hubert Luns.

"Veel christenen gaan er automatisch vanuit dat de koran binnen de islam dezelfde
functie vervult als de bijbel binnen het christendom. Een islamiet, die een christen wil
overtuigen, zal dat graag beamen want zegt hij: 'Er is één god en Mohammed is zijn
profeet. Als u het ongeveinsde licht der waarheid zoekt, lees dan de koran, want die
bevat de uitspraken van de profeet. De bijbel is van veel oudere datum en daarom
onzeker. Zij staat vol tegenstrijdigheden en is op veel punten historisch onjuist. Dat
is wat jullie eigen theologen zeggen.'
Antwoord op dat laatste is eenvoudig: 'Bij ons staat geen straf op het in twijfel
trekken van de bijbel of zelfs bespottelijk maken daarvan. Een ongelovige is vrij is
vrij zich theoloog te noemen en de bijbel aan te vallen met gebruikmaking van wat
men gerust een pseudo-wetenschap mag noemen. Immers, echt objectief onderzoek
toont aan dat de bijbel waar, gewettigd, authentiek en onfeilbaar is. Het zijn de
mensen die elkaar tegenspreken, maar de bijbel zelf spreek zichzelf nooit tegen.'

Het eerste deel van het argument, dat onze moslimvriend te berde bracht, is minder
eenvoudig te beantwoorden omdat daar een zekere kennis voor nodig is die nu
eenmaal ontbreekt bij de meeste christenen. Dit artikel gaat over de plaats van de
koran binnen de islam. In feite speelt de koran in het geloofsleven een secundaire
rol. De koran zelf zegt heel weinig over de gebeurtenissen die Mohammed zelf
betreffen. Naar dit soort gebeurtenissen wordt alleen verwezen zonder meestal
namen te noemen. De naam Mohammed komt slechts 4 maal in de koran voor, plus
eenmaal Achmed als aanduiding voor Mohammed. Slechts negen plaatsen worden
genoemd waarvan 4 in verband met veldslagen. De meeste voorschriften in het boek
zijn nogal vaag en de islamiet laat zich eerder leiden door wat hem voorgehouden
wordt door de religieuze gezag. Dat is logisch, want de koran is onbegrijpelijk
zonder de begeleidende tekst van de zogenaamde Hadith, de neerslag van de
mondelinge traditie, die in zijn uiteindelijke vorm pas na het jaar 1.000 zijn
definitieve vorm heeft gekregen ( Mohammed stierf in 632 n.Chr.) .Zoals het heet
werd de poort toen gesloten.
De koran zelf is kort na Mohammeds dood ontstaan waarbij een groot gedeelte
vanuit het geheugen werd geciteerd, en dat jaren na de toespraken zelf.
Voetnoot 1
De vier evangeliën en het boek Handelingen zijn niet gebaseerd op een mondelinge overlevering, maar uitsluitend op zeer
precieze verslagen die door de zogenaamde snelschrijvers op schrift waren gesteld. Dat was in de Grieks-Romeinse wereld van die
tijd een normale routine, waar veel mensen vaardigheid in hadden. Zie daartoe het sublieme boek van drs B.J.E. van Noort.
De vastheid van het gesprokene woord.( www.teologie.nl)

Maar de koran bevat ongetwijfeld ook aantekeningen van Mohammed zelf, alhoewel
niet is vast te stellen welke. Het geheel kan als een verzameling toespraken worden
beschouwd, welke ongeveer twintig jaar na samenstelling sterk werd bijgeschaafd
en vertaald in de zogenaamde pre-islamitische poëtische taal. Dit is een combinatie
van twee dialecten, welke afwijkt van het Arabisch van Mekka- de taal die
Mohammed sprak- met, zoals te verwachten, een aantal aanpassingen van de tekst
die politiek opportuun werden bevonden. Met andere woorden: de exacte openbaring
zoals Mohammed die van de engel Gabriel zou hebben ontvangen, is niet terug te
vinden in de koran! Het bronmateriaal, inclusief de alternatieve versies, werden- zo
gaat het verhaal - vervolgens vernietigd zodat een reconstructie onmogelijk werd
gemaakt. Toch zijn er lijvige islamitische boekenwerken en ook archeologische
vondsten waaruit blijkt dat het aantal tekstvarianten in de tienduizenden loopt. Maar
daar wordt geen ruchtbaarheid aan gegeven. Niettemin kan worden vastgesteld dat
de koran met zo weinig organisatie en chaos tot ons is gekomen en met zoveel
flagrante tegenstellingen, waarbij elk stuk zijn eigen kenmerk draagt, dat wel zeker
is dat het boek vanuit verschillende bronnen kort na het overlijden van Mohammed
is ontstaan. De exacte totstandkoming van de tekst en de wijze waarop het gelezen
mag worden is wetenschappelijk niet zo eenvoudig vast te stellen. Het is ook zo dat
iedere poging tot objectief onderzoek in de kiem wordt gesmoord omdat geen enkele
afwijking van het gesanctioneerde standpunt wordt getolereerd.
De begeleidende Hadith , die vanaf de achtste eeuw is ontstaan, is een indrukwekend
corpus dat in de geloofspraktijk van de moslim een groter gewicht draagt dan de
koran. Het bevat de verslagen die Mohammed worden toegedicht van wat hij deed,
wat hij impliciet en expliciet gebood en toeliet en wat in zijn aanwezigheid werd
gedaan. Ze bevatten ook de als zeer belangrijk geachte gezegdes van de metgezellen
van de profeet. Oorspronkelijk was de traditie anoniem, maar de opvatting over de
continuïteit, in de beginfase van de islam zo belangrijk, droeg er toie bij dat alles
werd terug geprojecteerd en toegeschreven aan gezaghebbende figuren uit het
verleden in een mondelinge keten van overlevering. Uiteindelijk kwam men bij de
profeet zelf terecht. Bijna geen der tradities staat historisch vast, alhoewel ze
ongetwijfeld uit de meest verheven motieven in omloop werden gebracht. Dat gaven
de soennieten, die de grootste stroming binnen de islam vertegenwoordigen, ook min
of meer toe door uitspraken voor te dragen als: 'Aan mij( Mohammed)
toegeschreven uitspraken, die in overeenstemming zijn met de koran, zijn van mij,
ongeacht of ik ( Mohammed) ze gezegd heb, 'of nog korter: 'Elke juiste uitspraak is
van mij.'Moslims hebben de neiging om iedere kritiek weg te wuiven, in het
bijzonder die op de koran betrekking heeft, door te vragen of de criticaster de koran
in het Arabisch origineel heeft gelezen. Alsof alle problemen van hun heilige tekst
opgelost zouden worden, wanneer de lezer in directe ervaring van horen en zien van
Gods heilige en hoog verheven poëtische woorden, die in prachtige ritmiek zijn
vervat, de essentie van de boodschap gewaar kan worden. Vanzelfsprekend kennen
de meeste moslims geen Arabisch, zoals van Indonesië, Pakistan, Iran Turkije en
India. Deze hebben een gezamenlijke moslimsbevolking van 550 miljoen en
overtreffen daarbij ruimschoots de Arabisch sprekende moslims van zo'n 150
miljoen. Menigeen leert de koran of gedeeltes daarvan uit het hoofd zonder een
woord te kennen. Trouwens, de koran is inmiddels in meer dan honderd talen
vertaald. Van de 150 miljoen Arabisch sprekende is het overgrote deel niet in staat
om maar een jota te begrijpen van het middeleeuws - klassieke Arabisch dat op de
universiteiten wordt gedoceerd, een niet courante taal die het meest lijkt op het
schrift zoals ons dat vanuit de koran bekend is. Het middeleeuws - klassiek Arabisch
is pas in de achtste en negende eeuw gedefinieerd en is dus van latere datum.
De meer ontwikkelden die het moderne klassiek - Arabisch kennen, hebben nog
steeds grote moeite met het middeleeuws - klassiek en hebben verklarende teksten
nodig om te begrijpen wat er staat. Zij die in staat zijn om in het middeleeuws -
klassiek Arabisch te spreken zijn even schaars als zij die hier in het Westen in staat
zijn Latijn te spreken. De koran - stijl is zwaar verteerbaar en lijkt in niets op het
hedendaagse proza. De koran zou grotendeels onbegrijpelijk zijn zonder
woordverklaringen, ja zelfs gehele commentaren.
Zelfs de meest ontwikkelde Arabier heeft een soort van vertaling nodig om iets
zinvols te halen uit het mest heilige geschrift van het islamitisch erfgoed. En dan zijn
er nog grote gedeeltes van de koran voor verschillende uitleg vatbaar. Ironisch
genoeg blijkt het zich wenden tot de originele tekst, waarmee ons begrip volgens
vrome moslims verhoogd zou worden, alleen maar te leiden tot grotere verwarring.
De koran beweert voor zichzelf helder te zijn, maar een eenvoudige bestudering van
de tekst toont aan dat ongeveer ieder vijfde zin duister is. Er komen ook niet zelden
grammaticale fouten in voor, hetgeen op zijn zachtst gezegd bedenkelijk is voor een
tekst die rechtstreeks van god afkomstig is. Hiermee worstelen reeds de eerste
exegeten uit de achtste en de negende eeuw, waarbij het probleem rees dat hetzelfde
woord totaal andere en tegenstrijdige betekenissen kan hebben of een betekenis
waarnaar alleen gegist kan worden. Zegt de koran niet( sura II,7):'Sommige verzen
zijn ongewis…. en het is alleen god die de uitleg kent.' Deze problematiek heeft tot
grote verschillen in uitleg geleid tussen hogelijk gerespecteerde moslim geleerden.
Tot slot zij vermeld dat in de koran honderden verzen worden ontkracht door
andere die het tegendeel beweren. Zo kan het gebeuren dat de latere Medina -
verzen, die geweld en intolerantie prediken, de eerdere Mekka verzen opheffen die
vredelievendheid voorstaan. Met recht kan daarom worden gesteld dat binnen de
islam het topassen van geweld het verlengstuk is van de geloofsverkondiging. Dit
kan verklaren waarom de Turkse overheid, die minder westers is dan men
voorwend, weigert schuld te bekennen voor de moord op de anderhalf miljoen
christelijke Armeniërs tijdens de eerste wereldoorlog. Het is naïef om te
veronderstellen dat het agressieve karakter van de islam en voorbijgaande fase is
die te vergelijken valt met de agressieve fase binnen het christendom. Christenen
hebben in het verleden verschrikkelijke misdaden begaan maar zijn daar nooit trost
op geweest. Dat is een fundamenteel onderscheid. Eén ding staat vast. Na dit
antwoord zal onze moslimvriend verontwaardigd weglopen. Wellicht was het beter
geweest om hem een bijbel in handen te duwen met de belofte dat wij ons zullen
inzetten om de koran te lezen die, zoals u inmiddels heeft begrepen, onschuldige
leerstof is, want niemand zal door het lezen van de koran moslim willen worden. Dat
is nog nooit vertoont. Korantraktaten worden daarom niet op straat uitgereikt. Met
de bijbel ligt dat anders. Dat is aangrijpende lectuur.

Drs. H.A.J.Luns is econoom van professie en is bekend van zijn publicaties over het christendom en andere religies.
De geraadpleegde lectuur is voornamelijk die van Warraq: What the koran really says, en The Quest for the historical
Muhammed.
Zie ook Death by Goverment van R.J.Rummel, dat zeer gedetailleerde de door de Turkese overheid begane moordpartij op de
christenen bespreekt.

De redactie.
Vanzelfsprekend is dit artikel zeer leerzaam voor hen die zich oppervlakkig met de
koran hebben bezig gehouden. Dat er vele echte wetenschappers met de koran bezig
zijn staat hier: http://geweta.benik.nl/Disidenten.html
Het argument van de islamieten dat de koran uitsluitend in de oorspronkelijke taal
gelezen moet worden kan teniet worden gedaan met de mededeling dat er dan nog
550 miljoen islamieten zijn die de koran niet zouden kunnen lezen.
Een ander opmerkelijk feit is dat Mohammed nauwelijks wordt genoemd in de
koran, maar Jezus 25 x, Maria 35 x, Johannes de Dooper 41 x en als topper Mozes
135 x.Dat de schrijver van het artikel een christen is zal voor een ieder duidelijk zijn,
en derhalve moeten sommige delen van zijn artikel dan ook in dat licht worden
gezien.
Dag.